Ondernemerschap met economische, sociale en ecologische waarde

Sintija ziet zichzelf vooral als verbinder. Iemand die mensen met energie bij elkaar brengt. “Als je samen aan tafel zit en echt het gesprek voert, dan gebeurt er iets. Dan kom je verder.”

Van Letland naar Dronten

In 2005 komt Sintija als Erasmusstudent vanuit Letland naar Dronten, om aan de CAH (nu Aeres Hogeschool) te studeren. Na haar studie werkt ze onder meer in Polen en India. In 2011 keert ze terug naar Nederland. Via een masteropleiding bij Aeres en een toevallige ontmoeting met een oud-mentor rolt ze het groene onderwijs in. “Maandag had ik een gesprek, woensdag stond ik voor de klas. En ik ben er nooit meer uitgerold.” Toen Groenpact op zoek ging naar aanjagers, viel voor Sintija alles samen.

Hoe groen ben jij?

“Het groene zat eigenlijk altijd al in”, vertelt Sintija. “Ik studeerde bedrijfskunde aan een landbouwuniversiteit.” Ook thuis is ze groen bezig. “Ik heb al tien jaar een moestuin van één are. Het hele seizoen eten we van onze eigen oogst.” Die verbondenheid met bodem en voedsel loopt als een rode draad door haar werk. “Zonder gezonde bodem heb je niks. Dat geldt voor boeren, maar eigenlijk voor alles.”

De moestuin van Sintija

Wat betekenen deze Groenpact thema’s voor jou?

“Waardecreatie en ondernemerschap raken voor mij direct aan hoe we omgaan met voedsel, bodem, onze leefomgeving en mensen. Ik geloof sterk in die drieslag van economische, sociale en ecologische waarde. Ondernemerschap is een krachtige motor, maar alleen als je deze drie aspecten meeneemt. Dat heb ik jarenlang vanuit de theorie onderwezen en nu zie ik bij Groenpact hoe dat in de praktijk vorm krijgt.”

“Internationale aansluiting voelt voor mij heel vanzelfsprekend. Ik ben zelf internationale student geweest, heb in verschillende landen gewoond en gewerkt en werk dagelijks met internationale studenten en partners. Juist door over grenzen heen te kijken, leer je anders denken en doe je nieuwe inzichten op. Die uitwisseling is essentieel als we samen willen werken aan grote, groene vraagstukken.”

"Je plant een zaadje. Je brengt mensen bij elkaar. En als het goed is, gaat het daarna zelf groeien."

Wat zijn jouw plannen en doel voor 2026?

Het belangrijkste doel is helder: minimaal één stevige coalitie bouwen. “Een samenwerking waarin onderwijs, onderzoek en praktijk samen optrekken rond een concreet vraagstuk. Daarnaast zet ik in op het verbinden van internationaal actieve bedrijven met groene onderwijsinstellingen, zodat kennis en ervaring beter worden gedeeld. Daar kan Groenpact echt een schakel in zijn.”

Het komende jaar staat ook in het teken van het verder uitbouwen van het aanjagerschap. “Initiatieven laten landen, door de juiste mensen bij elkaar te brengen, vragen scherp te krijgen en net dat eerste duwtje te geven. Zodat het balletje gaat rollen.”

En als we veel verder kijken, bijvoorbeeld richting 2040?

“Dan hoop ik dat waardecreatie volledig is ingebed in hoe we denken en werken. Niet als modewoord, maar als vanzelfsprekend uitgangspunt. Dat je bij elke beslissing automatisch kijkt naar economische, sociale én ecologische waarde.”

En als er nog iets is dat ze mag veranderen, dan is het hoe we in Nederland naar voedsel kijken. Met meer waardering, zoals in landen als Frankrijk en Italië. “Daar is voedsel sterk verankerd in de cultuur. Het draait daar om kwaliteit, ambacht en genieten.”

Richting 2040 hoopt Sintija dat voedsel ook in Nederland meer wordt gewaardeerd en dat dit zich vertaald in hoe we omgaan met boeren en producenten. “Dan verandert het gesprek. En dat is nodig voor een toekomstbestendig voedselsysteem.”

Het hele team van aanjagers, met programmamanager Eke Boesten. Lees ook de andere interviews (klik op de naam).
Van links naar rechts: Silvia Blok, Milouska Molenaars, Eke Boesten, Sintija Kuipers – Moroza, Ryanne Rustenburg.